تلاوت آیاتی از سوره های مبارکه ابراهیم و حمد با صدای استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد(آیات قسمت 60 برنامه قرار تلاوت)

این تلاوت شامل آیات 35 تا 41 سوره مبارکه ابراهیم و 1 تا 7 سوره مبارکه حمد می باشد.

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِی وَبَنِیَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ ﴿٣٥﴾

و [یاد کن] هنگامی را که ابراهیم گفت: پروردگارا! این شهر [مکه] را منطقه ای امن قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بت ها دور بدار. (35)


رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کَثِیرًا مِنَ النَّاسِ ۖ فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی ۖ وَمَنْ عَصَانِی فَإِنَّکَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿٣٦﴾

پروردگارا! آن [بت] ها بسیاری از مردم را گمراه کردند، پس هر کسی از من [که یکتاپرست و حق گرایم] پیروی کند، یقیناً از من است، و هر کس از من نافرمانی کند [شایسته شدنش برای آمرزش و رحمت بسته به عنایت توست] زیرا تو بسیار آمرزنده و مهربانی. (36)


رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیُقِیمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ ﴿٣٧﴾

پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه ای بی کشت و زرع نزد خانه محترمت سکونت دادم؛ پروردگارا! برای اینکه نماز را بر پا دارند؛ پس دل های گروهی از مردم را به سوی آنان علاقمند و متمایل کن، و آنان را از انواع محصولات و میوه ها روزی بخش، باشد که سپاس گزاری کنند. (37)
سوره ابراهیم

رَبَّنَا إِنَّکَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِی وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا یَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِنْ شَیْءٍ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی السَّمَاءِ ﴿٣٨﴾

پروردگارا! یقیناً تو آنچه را ما پنهان می داریم و آنچه را آشکار می کنیم، می دانی و هیچ چیز در زمین و آسمان بر خدا پنهان نیست. (38)


الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَهَبَ لِی عَلَى الْکِبَرِ إِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّی لَسَمِیعُ الدُّعَاءِ ﴿٣٩﴾

همه ستایش ها ویژه خدایی است که اسماعیل واسحاق را در سنّ پیری به من بخشید؛ یقیناً پروردگارم شنونده دعاست. (39)


رَبِّ اجْعَلْنِی مُقِیمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ ﴿٤٠﴾

پروردگارا! مرا بر پادارنده نماز قرار ده، و نیز از فرزندانم [برپادارندگان نماز قرار ده]. و پروردگارا! دعایم را بپذیر. (40)


رَبَّنَا اغْفِرْ لِی وَلِوَالِدَیَّ وَلِلْمُؤْمِنِینَ یَوْمَ یَقُومُ الْحِسَابُ ﴿٤١﴾

پروردگارا! روزی که حساب برپا می شود، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را بیامرز. (41)

سوره غاشیه

وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ ﴿8﴾

در آن روز چهره ‏هایى شادابند (8)

لِسَعْیِهَا رَاضِیَةٌ ﴿9﴾

از کوشش خود خشنودند (9)

فِی جَنَّةٍ عَالِیَةٍ ﴿10﴾

در بهشت برین‏ اند (10)

لَا تَسْمَعُ فِیهَا لَاغِیَةً ﴿11﴾

سخن بیهوده‏ اى در آنجا نشنوند (11)

فِیهَا عَیْنٌ جَارِیَةٌ ﴿12﴾

در آن چشمه‏ اى روان باشد (12)

فِیهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ ﴿13﴾

تختهایى بلند در آنجاست (13)

وَأَکْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ ﴿14﴾

و قدحهایى نهاده شده (14)

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾

و بالشهایى پهلوى هم [چیده] (15)

وَزَرَابِیُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾

و فرشهایى [زربفت] گسترده (16)

أَفَلَا یَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾

آیا به شتر نمى ‏نگرند که چگونه آفریده شده (17)

وَإِلَى السَّمَاءِ کَیْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾

و به آسمان که چگونه برافراشته شده (18)

وَإِلَى الْجِبَالِ کَیْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾

و به کوه ‏ها که چگونه برپا داشته شده (19)

وَإِلَى الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾

و به زمین که چگونه گسترده شده است (20)

فَذَکِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَکِّرٌ ﴿21﴾

پس تذکر ده که تو تنها تذکردهنده‏ اى (21)

لَسْتَ عَلَیْهِمْ بِمُصَیْطِرٍ ﴿22﴾

بر آنان تسلطى ندارى (22)

إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَکَفَرَ ﴿23﴾

مگر کسى که روى بگرداند و کفر ورزد (23)

فَیُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَکْبَرَ ﴿24﴾

که خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب کند (24)

إِنَّ إِلَیْنَا إِیَابَهُمْ ﴿25﴾

در حقیقت بازگشت آنان به سوى ماست (25)

ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ ﴿26﴾

آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست (26)

سوره ضحی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَالضُّحَى ﴿1﴾

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب بر آید (و همه جا را فرا گیرد). (1)

وَاللَّیْلِ إِذَا سَجَى ﴿2﴾

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد. (2)

مَا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَى ﴿3﴾

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته، و مورد خشم قرار نداده است. (3)

وَلَلْآخِرَةُ خَیْرٌ لَکَ مِنَ الْأُولَى ﴿4﴾

و مسلما آخرت برای تو از دنیا بهتر است. (4)

وَلَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَى ﴿5﴾

و به زودی پروردگارت آن قدر به تو عطا می‏کند که خشنود شو (5)

أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَى ﴿6﴾

آیا تو را یتیم نیافت و سپس پناه داد؟ (6)

وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿7﴾

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد. (7)

وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿8﴾

و تو را فقیر یافت و بینیاز نمود. (8)

فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن. (9)

وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾

و سؤ ال کننده را از خود مران. (10)

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن. (11)
سوره انشراح

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ ﴿1﴾

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم ؟ (1)

وَوَضَعْنَا عَنْکَ وِزْرَکَ ﴿2﴾

و بار سنگین را از تو بر نداشتیم ؟ (2)

الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ ﴿3﴾

همان باری که سخت بر پشت تو سنگینی می‏کرد. (3)

وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ ﴿4﴾

و آوازه تو را بلند کردیم. (4)

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿5﴾

بنابراین مسلما با سختی آسانی است. (5)

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿6﴾

و مسلما با سختی آسانی است. (6)

فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿7﴾

پس هنگامی که از کار مهمی فارغ می‏شوی به مهم دیگری پرداز! (7)

وَإِلَى رَبِّکَ فَارْغَبْ ﴿8﴾

و به سوی پروردگارت توجه کن. (8)
سوره تین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ ﴿1﴾

قسم به انجیر و زیتون (یا قسم به سرزمین شام و بیت المقدس). (1)

وَطُورِ سِینِینَ ﴿2﴾

و سوگند به طور سینین. (2)

وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ ﴿3﴾

و قسم به این شهر اءمن (مکه). (3)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ﴿4﴾

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریده‏ ایم. (4)

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ ﴿5﴾

سپس او را به پائین‏ترین مرحله باز گرداندیم. (5)

إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ ﴿6﴾

مگر کسانی که ایمان آورده‏ اند و اعمال صالح انجام داده‏ اند که برای آنها پاداشی است قطع ناشدنی! (6)

فَمَا یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ ﴿7﴾

پس چه چیز سبب می‏شود که تو بعد از این همه، روز جزا را تکذیب کنی؟! (7)

أَلَیْسَ اللَّهُ بِأَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ ﴿8﴾

آیا خداوند بهترین حکم کنندگان نیست ؟ (8)

سوره فاتحه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی. (1)


الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٢﴾

همه ستایش ها، ویژه خدا، مالک و مربّی جهانیان است. (2)

الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ ﴿٣﴾

رحمتش بی اندازه و مهربانی اش همیشگی است. (3)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿٤﴾

مالک و فرمانروای روز پاداش و کیفر است. (4)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿٥﴾

[پروردگارا!] تنها تو را می پرستیم وتنها از تو کمک می خواهیم. (5)


اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ ﴿٦﴾

ما را به راهِ راست راهنمایی کن. (6)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ ﴿٧﴾

راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطا کردی، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند. (7)

سوره بقره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

الم﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

الف، لام، میم (١)


ذَٰلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ ۛ فِیهِ ۛ هُدًى لِلْمُتَّقِینَ ﴿٢﴾

در [وحی بودن و حقّانیّت] این کتابِ [با عظمت] هیچ شکی نیست؛ سراسرش برای پرهیزکاران هدایت است. (2)


الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ ﴿٣﴾

آنان که به غیب ایمان دارند و نماز را بر پا می دارند و از آنچه به آنان روزی داده ایم، انفاق می کنند. (3)


وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ ﴿٤﴾

و آنان که به آنچه به سوی تو و به آنچه پیش از تو نازل شده، مؤمن هستند و به آخرت یقین دارند. (4)


أُولَٰئِکَ عَلَىٰ هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿٥﴾

آنانند که از سوی پروردگارشان بر [راهِ] هدایت اند و آنانند که رستگارند. (5)


1399/12/27
|
12:47
دسترسی سریع